غذا
محبوب‌ترین صبحانه‌ها در دنیا

 محبوب‌ترین صبحانه‌ها در دنیا

صبحانه اگر مهم‌ترین وعده‌ی غذایی نباشد، قطعاً یکی از محبوب‌ترین‌هاست. در مناطق مختلف، مردم طبق ذائقه و پیشینه‌‌ی خود به انواع خاصی از صبحانه تمایل بیشتری دارند و طبیعتاً صبحانه‌های محبوب مردم در هر منطقه متفاوت هستند. ما در این‌جا به ده نوع صبحانه‌ که در کشورهای مختلف طرفداران زیادی دارند نگاهی می‌اندازیم و درباره‌ی مواد اولیه و پیشینه‌ی آن‌ها کمی صحبت می‌کنیم. 

 

10- هیمونو (ژاپن)

هیمونو یک صبحانه‌ی محبوب و سنتی ژاپنی است که شاید با تصور بیشتر افراد از صبحانه متفاوت باشد. عبارت ژاپنی هیمونو انواع مختلفی از ماهی‌های خشک‌شده را در بر می‌گیرد. هیمونو معمولاً با ماهی‌های کوچکی مثل ماهی خال‌مخالی یا ساردین درست می‌شود، که پاک و گاهی مزه‌دار می‌شوند و بعد در آفتاب خشک شده یا در یخچال نگهداری می‌شوند. این روش تهیه‌ی ماهی در ابتدا برای نگهداری طولانی‌مدت ماهی استفاده می‌شد و باعث می‌شد ماهی دیرتر فاسد شود. در گذشته از نمک در اصل به عنوان یک ماده‌ی نگهدارنده استفاده می‌شد، اما امروزه از آن برای طعم‌دار کردن هیمونو استفاده می‌شود. ماهی می‌تواند بعد از خشک شدن، نگهداری یا همان موقع مصرف شود. برای خوردن هیمونو معمولاً آن را گریل می‌کنند و یک سس پرمزه بر پایه‌ی سویا به آن می‌زنند.

 

9- اِگز بِنِدیکت (آمریکا)

اگز بندیک یک وعده‌ی صبحانه یا برانچ است که با دو نیمه‌ی تست‌شده‌ی یک مافین انگلیسی، یک لایه گوشت یا بیکن، تخم‌مرغ آب‌پز با زرده‌ی خام (پوچد) و سس هلندی درست می‌شود. با این که درمورد ریشه‌ی تاریخی این صبحانه زیاد گمانه‌زنی می‌شود، بیشتر مردم اولین اگز بندیکت را به رستوران دِلمونیکو نسبت می‌دهند، که اولین رستوران آمریکا بوده است. گفته می‌شود آشپز دلمونیکو، چارلز رنهوفر، این صبحانه را برای یک مشتری به اسم خانم لُگراند بندیکت درست کرده است، چون او گفته بوده دوست دارد چیز جدیدی بخورد. رنهوفر در سال ۱۸۹۴، طرز تهیه‌ی اگز بندیکت را در کتاب آشپزي‌اش به‌نام اپیکورین (The Epicurean) منتشر کرد.

 

8- یوتی‌آو (چین)

یوتی‌آو (Youtiao) یکی از محبوب‌ترین صبحانه‌های کشور چین است. یوتی‌آو از نان‌های باریکی درست می‌شود که به صورت دوتایی سرخ می‌شوند و از وسط به یک‌دیگر وصل هستند. نتیجه‌ی این نوع پخت، یک خوراکی پفکی است که لایه‌ی بیرونی تُردی دارد و داخل آن نرم است. ریشه‌ی یوتی‌آو به دودمان سونگ برمی‌گردد. رهبر دودمان سونگ، چین هویی، تحت تأثیر همسرش، ژنرالی به‌اسم یو فِی را که بین مردم بسیار محبوب بود، اعدام کرد.بعد از این اتفاق، یک آشپز به نشانه‌ی اعتراض، دو خمیر نان را که به شکل انسان درست شده بودند و نماد چین هویی و همسرش بودند، در روغن داغ سرخ کرد. یوتی‌آو بعد از آن یو جا وی (You Zhau Gui) هم لقب گرفت، که ترجمه‌ي تحت اللفظی آن روح‌های سرخ‌شده است.

 

7- صبحانه‌ی انگلیسی (انگلیس)

صبحانه‌ی سنتی انگلیسی، که به آن صبحانه‌ی کامل هم می‌گویند، در بیشتر شهرهای دنیا پیدا می‌شود. تعدادی از مواد اولیه‌ی این صبحانه ثابت هستند و بعضی مواد دیگر بسته به منطقه‌ی تهیه کم و زیاد می‌شوند. اگز بندیکت اصولاً شامل حداقل یک محصول گوشتی است و در بیشتر موارد سوسیس و بیکن هردو در کنار هم سرو می‌شوند. بخش مهم دیگر این صبحانه، سبزیجات و حبوبات است. مهم‌ترین مواد این بخش، لوبیا گرم وگوجه‌ی پخته‌شده هستند که هر دو با دمای بالا تهیه و سپس سرو می‌شوند. شیرینی و اسیدیته‌ی گوجه، چربی بخش گوشتی صبحانه را به خوبی متعادل می‌کند. در آخر، یک تکه نان سرخ‌شده‌ی ترد و دو یا سه تخم‌مرغ نیمرو هم اضافه می‌شوند تا این صبحانه‌ی خوشمزه را تکمیل کنند.

 

6- وافل (بلژیک)

وافل‌ معروف‌ترین دسر و صبحانه‌ی بلژیکی است. وافل با مایه‌ی غلیظ یا رقیق تهیه شده و در یک دستگاه وافل‌ساز مخصوص پخته می‌شود که به آن ظاهر چهارخانه‌ی عجیبی می‌دهد. در بلژیک دو نوع به‌خصوص از این دسر محلی وجود دارد:‌ وافل سبک بروکسلی، و وافل متراکم‌تر لیِژی. تفاوت اصلی این دو وافل در مایه‌ی آن‌هاست. مایه‌ی وافل بروکسلی رقیق و آبکی است، در صورتی که وافل لیژی با یک مایه‌ی غلیظ و بریوش‌‌مانند درست می‌شود که به آن بافتی متراکم و ظاهری نامنظم‌تر می‌دهد.

 

5- پنکیک آمریکایی (آمریکا)

پنکیک آمریکایی با مایه‌ی غلیظی حاوی تخم‌مرغ، آرد، شیر و بیکینگ پودر درست می‌شود. تکه‌های میوه‌هایی مثل سیب، توت‌فرنگی و بلوبری و همچنین تکه‌های شکلات هم گاهی به مایه‌ی پنکیک اضافه می‌شود. هنگام سرو، پنکیک‌ها معمولاً روی هم گذاشته می‌شوند و مواد مختلفی مثل کره، شیره‌ی درخت افرا، مربای میوه، عسل، خامه‌ی زده‌شده یا کره‌ی بادام‌زمینی به آن‌ها اضافه می‌شود. پنکیک در آمریکا و کانادا معمولاً برای صبحانه خورده می‌شود و گاهی اوقات در کنار نیمرو، بیکن یا سوسیس سرو می‌شود.

 

4- سوپ میسو (ژاپن)

سوپ میسو یک سوپ سنتی ژاپنی بر پایه‌ی سویا است که از مایعی به‌نام داشی، خمیر میسو و مواد افزودنی دیگری مثل جلبک دریایی و تُوفو درست می‌شود. ماده‌ی اصلی این سوپ، میسو است. میسو ترکیبی از برنج، نمک، آب و دانه‌های تخمیر‌شده‌ی سویا است که به شکل خمیر درمی‌آید و بافتی شبیه کره‌ی بادام‌زمینی دارد. گفته می‌شود این سوپ برای سلامتی هم مفید است، چون خون را آلکالیزه و دستگاه عصبی را تقویت‌ می‌کند .گمان می‌رود بیش از ۷۰ درصد مردم ژاپن برای صبحانه سوپ میسو می‌خورند. البته، سرو این سوپ در هر ساعتی از روز ممکن و معمول است.

 

3- بورِک (ترکیه)

ماده‌ی اولیه‌ی اصلی بورک نان یوفکا است که از ورقه‌های نازکی از آرد، آب و نمک درست می‌شود. داخل یوفکا با مواد شور یا شیرین پر می‌شود. در ترکیه و کشورهای آسیای غربی و اروپای شرقی، انواع شور بورک صبحانه‌ای محبوب به حساب می‌آیند. با این که کشورهای مختلف این غذای خوشمزه‌ را به شیوه‌های متفاوت درست می‌کنند، منشأ آن احتمالاً به امپراطوری عثمانی و محلی در ترکیه‌ی امروزی برمی‌گردد. بعضی منابع احتمال می‌دهند که پیشینه‌ی بورک ممکن است حتی از این هم قدیمی‌تر باشد.

 

2- چوروس (اسپانیا)

چوروس یک دسر و صبحانه‌ی ترد و خوشمزه‌ است که از خمیر سرخ‌شده و لایه‌ای از شکر درست می‌شود. با این که ممکن است عده‌ای به‌خاطر مضرات قند و چربی از خوردن این صبحانه پرهیز کنند، به نظر نمی‌رسد محبوبیت چوروس در دنیا اصلاً کمتر شده باشد. چوروس در اصل توسط چوپان‌های اسپانیایی اختراع شده که می‌توانستند به راحتی آن را در ماهیتابه‌ای روی آتش درست کنند. امروزه این دسر در اسپانیا و آمریکای لاتین بیشتر به‌عنوان یک صبحانه‌ی گرم، به همراه یک فنجان قهوه یا شکلات داغ غلیظ خورده می‌شود.

 

1- کروسان (فرانسه)

این نان طلایی‌رنگ و هلالی‌شکل، بهتر است با کره‌ی خالص و خمیری کمی شیرین تهیه شود. اگر کروسان خوب درست شده باشد، وقتی از وسط نصف می‌شود داخل آن باید فقط کمی کش‌ بیاید. طبق گفته‌ی متخصص‌ها، کروسان تا حد زیادی تحت تأثیر کیپفِل اتریشی بوده است. کیپفل اولین بار در سال ۱۶۸۳ برای جشن پیروزی اتریش بر امپراطوری عثمانی درست شده و ظاهراً شکل هلال‌مانند آن نماد هلال ماه روی پرچم ترکیه بوده است. کروسان صبحانه‌ی محبوب و معمولی در کشورهای اروپایی است و به صورت ساده یا مغزدار خورده می‌شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

این متن ترجمه‌‌ای (با تغییرات جزئی) از مقاله‌ای در وبسایت (www.tasteatlas.comمی‌باشد